بررسی تطبیقی سازش در قانون آیین دادرسی مدنی فراملی و حقوق ایران

نوع مقاله : علمی پژوهشی

نویسندگان

1 استاد گروه حقوق خصوصی دانشکده حقوق و علوم سیاسی دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران.

2 دانشجوی مقطع دکتری حقوق خصوصی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران.

چکیده

سازش به‌عنوان یکی از شیوه‌های مؤثر حل‌‌وفصل اختلافات از دیرباز مورد توجه قرار داشته و به قوانین کشورهای مختلف ورود نموده است. در همین راستا قانون آیین دادرسی مدنی فراملی که با هدف تبیین مفاهیم اصلی عنصر حیاتی عدالت در نظام‌های حقوقی مختلف دنیا و در نهایت ارائه قانونی مدون، خاصه در زمینه‌ی دعاوی بازرگانی بین‌المللی که قابل تسری به سایر اختلافات حقوق مدنی نیز می‌باشد، پا به عرصه وجود نهاده، به حل‌وفصل اختلافات از طریق برقراری صلح و سازش اهتمام ویژه ورزیده است. پیشنهاد سازش در مقررات یادشده در صورتی‌که بدون علت موجه مورد پذیرش قرار نگیرد با ضمانت اجرای قانونی همراه خواهد بود که این امر با فلسفه وجودی سازش در تعارضی آشکار قرار دارد. قانون‌گذار ایران نیز در قوانین مختلف به حل اختلاف از طریق سازش توجه نموده و حتی قانون خاصی تحت عنوان شورای حل اختلاف برای احیاء و اشاعه فرهنگ صلح و سازش وضع نموده است. با توجه به مزایای بسیار حل‌وفصل اختلافات از طریق سازش، مقاله حاضر با تمسک به روش توصیقی- تحلیلی و با استفاده از مطالعات کتابخانه‌ای درصدد بررسی تطبیقی سازش در قانون آیین دادرسی مدنی فراملی و قوانین کشور ایران است تا ضمن بیان انطباق قوانین یاد شده وجوه افتراق آنان نیز مشخص شود.

کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله [English]

A Comparative Study of Compromise in the Transnational Civil Procedure Law and the Iranian Law

نویسندگان [English]

  • Hamid Abhari 1
  • Mehdi Taleqan Ghafari 2
  • Seyed tahere Moosavi khatir 2
1 Professor, Department of Private Law, Faculty of Law and Political Science, University of Mazandaran, Babolsar, Iran.
2 PhD Student in Private Law, Faculty of Law and Political Science, University of Mazandaran, Babolsar, Iran.
چکیده [English]

Compromise has long been considered as one of the most effective procedures of settling disputes in the laws of different countries. In this regard, the Transnational Civil Procedure Code has entered the field of existence with the aims of explaining the basic concepts of the justice vital elements in various legal systems of the world and ultimately providing a codified law, especially in the field of international commercial litigation which can be extended to other civil law disputes. It has also paid special attention to resolving disputes through peace and reconciliation. If the proposed compromise of the mentioned law is not accepted without a justifiable excuse, it will be accompanied by a legal sanction, which is clearly in conflict with the philosophy of compromise. The Iranian legislature has paid attention to resolving disputes through compromise in various laws, and has even enacted a special law called the Law on Dispute Settlement Councils to revive and spread the culture of peace and compromise. Considering the several benefits of settling disputes through compromise, the present article seeks to make a comparative study of compromise in the Transnational Civil Procedure Code and the Iranian law using a descriptive-analytical method and library studies to express the compliance of the mentioned laws and determine the differences between them.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Transnational Civil Procedure
  • National
  • Alternative dispute resolution methods
  • Peace and reconciliation
  • Iranian Law